tracking en chocolade perikelen – #sesa13

Drie dagen geleden was het zover!

Na een weekendje in het postkantoor is daar het pakje van mijn Secret Santa.
Op het werk toegekomen, toch vlug eens piepen. Best wel veel was mijn eerste indruk.
Snel alles weer in de verpakking want ik stond er die dag alleen voor en de eerst klant stond al te wachten. Mijn nieuwsgierigheid werd na een weekendje wachten nogmaals op de proef gesteld!Het pakje ging weer in het schuif in afwachting van mijn middagpauze.
Al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het stukje chocolade de voormiddag niet overleefde.

2013-12-24 09.58.10

Ondertussen bleef ook de trackingstatus van het door mij bestelde pakje onveranderd. De 21ste online besteld en betaald maar op die manier komt mijn cadeautje nooit op tijd bij mijn Secret Santa.

secretonhisway

Gelukkig hou ik haar via twitter op de hoogte 🙂

onderweg

beyonce

Ondertussen is het tijd om mijn pakje eindelijk eens rustig open te doen.
Twee leuke geeky gommen krijgen zeker een plaatsje op mijn bureau.

En die mega coole zipper bookmark is echt wel vree wijs!

2013-12-24 15.28.45 2013-12-24 15.28.30

Benieuw tussen welk boek hij eerst gaat belanden.

Dankjewel Secret Santa voor dit leuke cadeau!

Advertenties

Time capsule in exile

De trein is altijd een beetje reizen, ook voor verloren voorwerpen op de vlucht.

Op 18 november kwam Veerle van Het Vlaams Instituut voor Archivering , VIAA voor de vrienden een kabeltje vragen. Ze had op de trein een hard disk gevonden. Maar had niet het passende kabeltje om het ding te connecteren aan haar laptop.

Het begin van een warm kort verhaal met happy ending 🙂

Voor de geeks onder jullie, de schijf één externe hard disk 500 GB van het merk Western Digital was voorzien van een Apple sticker. Hoogverraad dus 🙂

De schijf vol met tientallen Time Capsule backups bevatte dus eigenlijk het volledige digitale leven van de eigenaar.

Veerle de eerlijke vindster, had vergader-verplichtingen en dus ging ik Hercules Poirot gewijs op zoek naar aanknopingspunten van de eigenaar.

2013-11-18 15.58.52

Al snel werd bleek het om een lieftallige Duitse schone te gaan. Haar e-mail vond ik na lang zoeken terug in een CV in één van de backupfolders.

Om een lang verhaal kort te maken. Het meisje vergat haar schijf op de trein in Duitsland. Op één of andere manier werd die dagen later gevonden door Veerle op het traject Brussel – Gent. We namen contact op met haar en stuurden de schijf huiswaarts per post.

En vandaag een maand later mochten Veerle en ik dit lekkers in ontvangst nemen.
We kregen het er beiden warm van vanbinnen.

2013-12-17 12.24.04

Triple Secret Santa

Gisteren vlak voor het slapengaan 2 briefjes van de postbode bij de post dat ik een zending mag gaan ophalen. Ik was even in de war. Had ik iets besteld?
Ja, juist een Musketon sweater maar dat had ik toch op het werk laten leveren? Zo vermijd je van die situaties zoals nu waarbij je enkel een papiertje hebt maar geen pakket 🙂 Maar ik zal vergeten zijn een ander leveringsadres aan te duiden… Maar dan komen we nog maar slechts aan één zending. Wat zou dat andere pakket zijn dat niet in de brievenbus paste???

Even later viel mijne frank, voor de jonkies of dementen onder jullie, de frank was ooit het betaalmiddel in België 🙂 Als je deze uitdrukking zou willen omrekenen, dan sla je een belachelijk figuur. Mijn 0,025 eurocent is gevallen. Dus omdat spreekwoorden beursonafhankelijk zijn, hou ik het bij de frank 😉

Mijn frank moet waarschijnlijk het cadeau zijn van mijn Secret Santa. Ik was dit totaal uit het oog verloren! Zo in de ban van de zoektocht naar een geschikt cadeau voor mijn eigen slachtoffer dat ik vergeten was, dat ik er ook eentje ging krijgen!
En dat juist op de dag dat ik eindelijk heb beslist over de inhoud van mijn cadeau. Op de kop 10 euro. Het was een moeilijke bevalling…

Iets makkelijker maar ook niet van een leien dakje verliep die andere Secret Santa. Het toeval wil namelijk dat er ook gisteren in de late namiddag een Happy Hour X-mass Edition was op het werk en ook daar het concept Secret Santa werd toegepast. Alleen lag het bedrag hier op 5 euro, 200 frank, niet veel en niet gemakkelijk dus. En vooral er was geen persoon aan verbonden. Dat maakt het vooral op het moment zelf spannend. Wie krijgt, neemt mijn cadeau en wat zal die er van vinden …
Terwijl de happy hour op gang kwam, werd de kertsboom steeds meer en meer omringd door cadeaus sommige zo groot dat je ging twijfelen aan wat daar wel voor 5 euro kon inzitten. Mijn cadeau was een beetje een vreemde eend in de bijt en bleef dus ook heel lang liggen. Het was immers maar een grote A4 envelop voorzien van ons bedrijfslogo en bestickerd met enkele spreuk stickertjes zoals “Maak mij snel open!”.

De inhoud bestond uit 2 color A4 prints, op het ene een print-out van de homepage van Plotform.eu en op de tweede mijn Secret Santa profiel dat ik later aanpaste op naam van de ontvangster. Een cadeau dat ik trouwens ook nog overwogen heb te schenken aan mijn slachtoffer van dat andere online Secret Santa avontuur maar niet durfde.

plotform

Ter verduidelijking: Plotform is een Online tool that offers an innovative, fun & transparent way of fundraising. Fun combined with charity, dus kocht ik een stuk staal van een gebouw dat zal worden gebouwd in Tanzania. Je kiest zelf welk deel van het huis, in welk materiaal en je kan de bouw online opvolgen. Een initiatief dat ik leerde kennen via AntwerpenM, ere wie ere toekomt, het kleine broertje van GentM.

Uiteindelijk zag ik Lisa de envelop kiesen. Ik liet ze de envelop openen onder grote interesses van enkele nieuwsgierigen. De envelop ging open en ik ging ondertussen op zoek naar nog wat cava 🙂
Spannend, wat zou ze er van vinden?
Ze vond het de max.
Oef! Eén Secret Santa tot een goed einde gebracht…

Voor mijn ander online Secret Santa avontuur, waarmee ik deze blog begon, is het al helemaal spannend.
Ik kreeg van Secret Santa herself een link naar een blog en moodboard van mijn slachtoffer.

tess-secret-santa

Stress was de eerste reactie. Ik heb zo haar blog een beetje gevolgd want haar moodboard bracht me in de war. Teveel dingen waar ik niets van afweet. Maar haar blog was leuk om te lezen maar wijzer werd ik er niet van 🙂
En dan lees je zo online een top 10 van wat vrouwen niet graag als cadeau krijgen en dan weet je het totaal niet meer. Ik wou eerst iets voor het goede doel cadeau doen, een adoptie van een leeuw kon bij WWF maar dat was te duur, meebouwen met een huis in Tanzanië kon perfect voor 10 euro, chocolade en ander snoepgoed was nog een ander idee, alle vrouwen houden daar toch een beetje van niet?
Ik herinnerde me al vlug dat een cadeau kopen eigenlijk een combinatie is van iets waarmee je hoopt de ander te plezieren maar waar je stiekem toch een beetje van jezelf instopt zodat moest je het zelf krijgen ook tevreden zou zijn.
Uiteindelijk is het iets tweedehands geworden. Ik heb het gevoel dat ze het wel leuk gaat vinden, mooie nagellak, ring of beautyzalfje zoals onder andere op haar Moodboard en Wishlist kan ze beter zelf kopen.

Maar wie zou mijn Secret Santa zijn, zou het iemand zijn die ik ken. Op mijn blog is het rustig gebleven maar op mijn Twitter desalniettemin. Heeft die mij actief gevolgd, anoniem of echt als volger. Spannend!!

Was hij/zij gelukkig met mij als slachtoffer?
Nu snap ik waarom Meester Secret Santa Tess alleen bloggers toelaat… In dat bloggen ben ik wel serieus tekort geschoten, zwaar onderschat de tijd en effort die je daar moet instoppen. Maar ik hoop met dit postje één en ander goed te maken ten opzichte van mijn Secret Santa.
Ik ben nu trouwens heel erg benieuwd naar wat ik ga krijgen en wat mijn Secret Santa over mij heeft geblogd…

Veel respect trouwens ook voor mijn slachtoffer die blogs produceert alsof het niets is.

Op Oudejaars ben ik trouwens de Secret Santa van mijn aangetrouwde nicht. Heel topsecret is het wel niet, iedereen in de familie weet op voorhand wie voor wie koopt, een jaarlijkse traditie op Oudejaars. Dit jaar heb ik een cadeau gekocht dat ik net zo graag zelf zou krijgen. Een uitgebreid aanbod van verschillende soorten chocolade, allemaal Fairtrade. Jammie jammie

Triple Secret Santa i am
2012-12-20 17.07.27

Ondertussen ben ik ook al enige tijd op zoek naar een gepast cadeau voor mijn vriendin, ik wil haar verrassen met iets leuks, iets wat ze niet verwacht maar graag zou krijgen … Ik heb iets in gedachten, ze heeft me zelf de tip gegeven nu nog zoeken waar ik het kan vinden en hoe ik het naar Gent kan krijgen.

Alle andere family gifts hebben we al begin deze maand aangekocht op één namiddag! Allemaal Oxfam en Fairtrade proof!

“Er zijn dit jaar géén stoute kinderen!”

Vandaag deed de Sint zijn blijde intrede. Niet overal ging dit gepaard met veel poeha en tamtam.
Deze morgen werd ik gewekt door veel te luide muziek. Toen ik in peignoir de gordijnen opende en aan de overkant mijn buurvrouw in dezelfde tenue zag staan, wist ik dat ik moest blijven kijken.

20121117-205659.jpg

De Sint was onderweg, en hoe amateuristisch het ook was, het maakte toch enige emotie los.

20121117-205711.jpg

Mijmerend dacht ik terug aan mijn eigen kindertijd. Ik groeide op in een wijk op het platteland, het verenigingsleven tierde er welig en elk jaar kwam de Sint met zijn Pieten huis aan huis. Dit maakte jaren een diepe indruk op me. Ook hier was amateurisme troef. De Sint en Pieten waren de buurman, en vader van mijn schoolvriendjes. De Sint zijn baard bedekte bijlange niet de eigen baardgroei van de man en de Pieten hadden zich duidelijk zelf geschminkt.
De Sint dronk bier met een rietje om zijn baard droog en in positie te houden. Na enkele huizen was de Sint steevast al zachtjes in het hoofd.

Grappig hoe je als kind, volledig opgaand in het gebeuren, die kleine details niet doorziet.

Verder kan ik me niet heel veel herinneren, ik kreeg ooit een indrukwekkende brandweerwagen, ik moet daarvan nog ergens in een oud album een foto hebben zitten. Ėėn keer toen ik al een beetje ouder was, maar nog steeds goedgelovig, legde ik een levensgrote Pluto-pop in mijn bed zodat mijn ouders dachten dat ik nog sliep maar ik stiekem de Sint en zijn cadeaus ging opwachten.

En een andere keer kreeg ik een junior Doe-het-zelf setje om met mijn vader mee te klussen op zolder. Ik knipte bij het eerste gebruik de audiokabels van de HiFi keten door, die doorheen de zoldering naar de andere kant van de living de boxen van geluid voorzagen. Het setje werd voor een paar jaar opgeborgen.

Het heeft toch tot mijn tiende geduurd eer ik aan het bestaan van de brave man ging twijfelen. Maar mijn ouders waren niet van het principe dat éénmaal je niet meer geloofde je geen speelgoed meer kreeg. Gelukkig maar!
Ik krijg trouwens tot op heden nog elk jaar een chocoladen Sint of Piet, fondant voor mij en melkchocolade voor mijn vriendin. In de praktijk komt het er op neer dat ik beide opvreet.

Het grappige is dat ik jaren later zelf in de huid kroop van de baas van “Slecht weer vandaag”. Mijn helaas onlangs overleden Nonkel was samen met zijn vrouw filiaalhouder van een winkel waarvan ik de naam hier niet vernoem. Ik was toen achttien. De eerste keer was ik zwarte Piet. De tweede keer kreeg ik de hoofdrol. En ik kan alleen maar bevestigen dat hoe amateuristisch ook, deze taak niet te onderschatten valt! Respect dus voor alle Sinterklazen en Zwarte Pieten!
De winkel werd overspoeld door ouders met hun kinderen. Sommige stonden al lang voor openingstijd aan de winkel. Om één of andere reden had de winkel een ijzersterke reputatie wat betreft de hoeveelheid en kwaliteit van de cadeaus. Met als gevolg dat de ouders, no matter what, hun kind op mijn schoot wouden krijgen. Huilende, bange kinderen, te grote exemplaren die niet meer geloofden en stoer hun cadeau kwamen innen, maar vooral heel veel kindjes die oprecht hun brief kwamen afgeven!
Als toekomstig Orthopedagoog was deze rol me op het lijf geschreven. De slechterik in me heeft hier en daar wel een papa en mama naar voor geroepen en ze een liedje voor me laten zingen 🙂

Mijn vreemdste herinneringen aan 6 december zijn de bezoekjes die de brave man bracht aan de kinderen van het Centrum voor Jeugdwelzijnswerk waar ik later aan de slag ging.
We organiseerden buitenschoolse activiteiten voor kinderen uit de zogenaamde 19de eeuwse gordel om Gent. In de Sleepstraat betrof dit voor 90% kinderen van Turkse afkomst. En hoe vreemd het ook mag lijken, de man die eigenlijk niet uit Spanje komt maar uit Turkije , wordt door de Turken niet gevierd. Ondertussen zijn we 10 jaar verder en zoals de kerstboom in vele Turkse livings al zijn intrede deed, kreeg de man gestaag ook meer en meer respect. Maar in die tijd waren de Pieten de bodyguards van de Sint! De jongens en meisjes, ja ook de meisjes waren er alleen maar op gebrand te zien welke begeleider er dit jaar onder de baard verscholen ging. Het was dus telkens een kwestie van tijd, eer de man het lokaal via de achterdeur moest verlaten met of zonder baard.

Mooie herinneringen!

Het leukste aan deze periode zijn de heruitzendingen van Dag Sinterklaas . Als je kinderen hebt of zelf even terug kind wil zijn dan is deze serie echt een aanrader!

Op naar de Kerstman!
En laat deze man nu net de aanleiding zijn voor mijn eerste blog, ik wil graag deelnemen aan een super sympathiek initiatief nl.  Secret Santa .